Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Με αφορμή την προβολή της ταινίας “The Act of Killing” Την Πέμπτη 7:30 μ.μ στην αίθουσα «Ανδρόγεω»


      Η τυραννική και αιματοβαμμένη δικτατορία του Σουχάρτο στην Ινδονησία, αποτελεί μια ακόμη, από τις πολυάριθμες εγκληματικές επεμβάσεις των ΗΠΑ μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
    Οι επεμβάσεις αυτές συνιστούν την πολιτική “απάντηση” του κυρίαρχου αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στον μεταπολεμικό κόσμο. Σε αυτόν το μεταπολεμικό κόσμο, που με την ορμή της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης και φάρο το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα οι λαοί της Γης πραγματοποιούσαν γοργά βήματα, για τα μεγάλα ιδανικά της ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού. Ειδικά στη «ζώνη των θυελλών», στις πρώην αποικιακές και τις υποδουλωμένες και εξαρτημένες από τον ιμπεριαλισμό χώρες, ο αγώνας για ανεξαρτησία πήρε τεράστιες διαστάσεις. Από την δεκαετία του 50 μέχρι και το 80, οι «σκλάβοι» του πλανήτη, σηκώνουν το ανάστημα τους πολεμώντας για ελευθερία. Απέναντι τους βρήκαν τους σύγχρονους τύραννους. Οι ΗΠΑ, έχοντας αναδειχθεί σε μοναδική υπερδύναμη, εξαπολύοντας ένα διαρκή πόλεμο για την υποδούλωση λαών και εθνών, με δεκάδες εκατομμύρια θύματα, θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν την (νέα τάξη) pax Americanα.

     Σε καιρούς που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συγχορδία με την αξιωματική (και όχι μόνο) αντιπολίτευση, επιχειρεί να παρουσιάσει τις ΗΠΑ ως  «στρατηγικό εταίρο»- εγγυητή της ειρήνης και της ασφάλειας. Σε καιρούς που επιχειρεί καθαγιάζοντας τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό να τον αναδείξει σε «προστάτη» των λαών της περιοχής, έχει σημασία να θυμηθούμε… Να θυμηθούμε, όχι μόνο τα δεινά του ελληνικού λαού από τις επεμβάσεις της υπερδύναμης στη χώρα μας…. Όχι μόνο τις ναπάλμ στο Γράμμο… το κολαστήριο της  Μακρονήσου που φτιάχτηκε με χρήματα του σχεδίου Μάρσαλ… τον Αη Στράτη… τις δολοφονίες και τις εκτελέσεις (Λαμπράκης, Μπελογιάννης…) του μετεμφυλιακού κράτους… και τα αμερικανοκίνητα ανδρείκελα της χούντας… Όλα αυτά τα μεγάλα «δώρα» των ΗΠΑ στον ελληνικό λαό…
  Να θυμηθούμε όσα μπορούμε, από τα ανείπωτα εγκλήματα που διέπραξαν και εξακολουθούν να διαπράττουν οι ΗΠΑ σε βάρος δεκάδων χωρών και εθνών, αφήνοντας στους λαούς του κόσμου… προίκα… 70 χρόνια εφιαλτικής ιστορίας.

     Η λίστα που ακολουθεί αναφέρει τα εγκλήματα που έχει διαπράξει σε βάρος των λαών της Γης ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός από τον Β παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Δεν είναι πλήρης αφού αναφέρει μόνο τις επεμβάσεις που επισήμως αναγνωρίζονται είτε από διεθνείς οργανισμούς, είτε από τις ίδιες τις ΗΠΑ. Και άρα δεν είναι οι μόνες!
Οι επεμβάσεις αφορούν, από πολιτικές δολοφονίες μέχρι πρόκληση αποσταθεροποίησης και εμφυλίων πολέμων, πραξικοπημάτων, επιβολή δικτατοριών και βέβαια βομβαρδισμών και στρατιωτικών επεμβάσεων. Όλες αυτές τις “αγαθοεργίες”,  με τις οποίες ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, που παριστάνει το θεματοφύλακα των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα εκατόμβες θυμάτων και ανείπωτη δυστυχία. Για λόγους οικονομίας χώρου παρατίθενται ελάχιστα σχόλια.

Ελλάδα 1946-49. Αν και αναφέρεται ως πρώτος μετά το 1945 ο πόλεμος της Κορέας θα ήταν λάθος να προσπεράσουμε την επέμβαση των Αγγλοαμερικάνων στην μεταπολεμική Ελλάδα που είχε άλλωστε τους ίδιους στόχους με αυτή της Κορέας. Με δολοφονίες, πόλεμο, Μακρονήσια και τις πρώτες βόμβες ναπάλμ να πέφτουν στον Γράμμο η ξένη επέμβαση και η ντόπια αντίδραση έπνιξε στο αίμα τους αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΔΣΕ.

Παλαιστίνη 1948-σήμερα: Μια απίστευτη γενοκτονία εξελίσσεται εδώ και δεκαετίες υπό τις οδηγίες και ευλογίες των ΗΠΑ.

Κορέα 1950-1953 πόλεμος που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ.
Ιράν 1953: Ανατροπή κυβέρνησης Μοσαντέκ- πραξικόπημα.
Γουατεμάλα 1954, 1966-67: Στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ. Εγκαθίδρυση δικτατορίας. Επεμβάσεις, δολοφονίες κλπ.
Λίβανος 1958, 1978, 1982: Εισβολές επεμβάσεις ΗΠΑ Ισραήλ.
Κογκό 1960: Ανατροπή και δολοφονία του λαϊκού ηγέτη του Κογκό Λουμούμπα.
Κούβα 1961: Αμερικάνικη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων.
Βιετνάμ 1964: Επίθεση ΗΠΑ στο Βιετνάμ και την Ινδοκίνα.
Άγιος Δομίνικος 1965: Ο αμερικανικός στρατός  εγκαθιδρύει δικτατορία.
Ινδονησία 1965-70: Ανατροπή ανεξάρτητου Σουκάρνο και επιβολή αιματοβαμμένης δικτατορίας Σουχάρτο. Δολοφονούνται 1.000.000 αγωνιστές και μέλη του ΚΚΙ
Παναμάς 1966, 1989: Στρατιωτική επέμβαση, δολοφονίες, κλπ
Ελλάδα 1967: Χούντα
Καμπότζη 1969-75: Βομβαρδισμοί με περισσότερους από 2.000.000 νεκρούς. Είναι αυτοί οι ομαδικοί τάφοι που σήμερα οι ίδιοι χρεώνουν... στους κομμουνιστές!
Χιλή 1973: Εγκαθιδρύεται η αμερικανοκίνητη χούντα του Πινοσέτ
Αίγυπτος - Συρία 1973: Επιτίθενται από κοινού με Ισραήλ τον τοποτηρητή τους στη Μ. ανατολή
 Κύπρος 1974: Χουντικό πραξικόπημα, εισβολή και κατοχή 40% με αμερικάνικη σφραγίδα.
Αγκόλα 1976: Η CIA  χρηματοδοτεί και εξοπλίζει στρατό κατά των ανταρτών.
Νικαράγουα 1981-90: Οι ΗΠΑ με τους «Contras» ενάντια στην εθνικοαπελυθερωτική επανάσταση.
Λιβύη 1981: Αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν τη Λιβύη.
Γρενάδα 1983: Εισβολή για την κατάπνιξη λαϊκής εξέγερσης.
Ιράν 1987-88: Οι ΗΠΑ οδηγούν-παρεμβαίνουν στον πόλεμο Ιράκ - Ιράν
Ιράκ 1991, 2003: 1ος, 2ος πόλεμος του κόλπου. Εκατομμύρια νεκροί. Κατοχή
Γιουγκοσλαβία 1991-2001: ΗΠΑ- ΕΕ-ΝΑΤΟ επεμβαίνουν με κάθε τρόπο για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, με κορύφωση τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς. Διχάζουν και υποκινούν εμφύλιους στους λαούς της ακόμη και στα κράτη που προκύπτουν μετά τον διαμελισμό.
Σομαλία 1992-94,: Οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ επεμβαίνουν στρατιωτικά.
Αϊτή, 1994-96: Χούντα-Στρατιωτική επέμβαση
Σουδάν1998: Αμερικανικές επιδρομές με πυραύλους
Αφγανιστάν 2001: ΗΠΑ - Βρετανία βομβαρδίζουν και επεμβαίνουν στρατιωτικά υποτίθεται ενάντια στους -εξοπλισμένους από τις ΗΠΑ -Ταλιμπάν
Αιγυπτος- “Αραβική Άνοιξη” 2011: Αποσταθεροποίηση πολλών αραβικών χωρών, εγκαθίδρυση στρατιωτικής δικτατορίας στην Αίγυπτο.
Λιβύη 2011: Βομβαρδισμοί δολοφονία Καντάφι
Συρία 2011 έως σήμερα...: Αποσταθεροποίηση, δημιουργία-εξοπλισμός συριακής αντιπολίτευσης, πρόκληση εμφυλίου, βομβαρδισμοί. Εκατομμύρια νεκροί και πρόσφυγες.


Εκπαιδευτικός Όμιλος- Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

Προβολή του Ντοκιμαντέρ "The Act of Killing"




   
    Η Κινηματογραφική Ομάδα Εκπαιδευτικού Ομίλου - Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης Ηρακλείου στη συνέχεια του αφιερώματος με θέμα "τα φασιστικά και δικτατορικά καθεστώτα" σας καλεί την Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου και ώρα 19.30 στην προβολή του ντοκιμαντέρ "The Act of Killing" που θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα "Μ.Καρέλλης" (Ανδρόγεω). Η είσοδος είναι δωρεάν. 

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2018

Με σημαντική συμμετοχή αλλά και ουσιαστικό περιεχόμενο πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση-συζήτηση του Μ-Λ ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ στο Ηράκλειο




Πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου η εκδήλωση του Μ-Λ ΚΚΕ για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Την εκδήλωση προλόγισε η σ. Αρετή Σπαχή και αμέσως ξεκίνησε η προβολή του βίντεο-αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ που ετοίμασε η ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ.
Βασικοί άξονες του οπτικοακουστικού αφιερώματος ήταν η ανάδειξη των ιδιαίτερων ιστορικών συνθηκών (διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας) που οδήγησαν στην ίδρυση του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ, όπως και των ηρωικών αγώνων και της ανεκτίμητης προσφορά του τις 4 πρώτες δεκαετίες από την ίδρυσή του. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται επίσης στην ιστορική ρεβιζιονιστική στροφή που επιβλήθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα μετά την 6η ολομέλεια του 1956 καθώς και στην ύπαρξη του Μ-Λ κινήματος όπως και στην θετική συνεισφορά του στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος.
Το βίντεο ακολούθησαν οι ιστορικές αναφορές της σ. Αρετής Σπαχή για την πορεία ανάπτυξης του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Αναδείχτηκαν οι συνθήκες που γέννησαν την ανάγκη οργάνωσης των εργατών, την ίδρυση της Πρώτης Διεθνούς, έγιναν αναφορές στην Παρισινή Κομμούνα καθώς και στην Δεύτερη Διεθνή. Επισημάνθηκε ο αναντικατάστατος ρόλος του Κ. Μαρξ και Φ. Ένγκελς στην ύπαρξη των κομμάτων της εργατικής τάξης καθώς και στο μπόλιασμα του εργατικού κινήματος με τα αναγκαία θεωρητικά και πραχτικά εργαλεία για την διεκδίκηση της εξουσίας του. Τέλος, έγινε αναφορά για το αναγκαίο ρόλο του κομμουνιστικού κόμματος και πως υπό την καθοδήγηση του Β. Λένιν η εργατική τάξη έφερε εις πέρας τον ιστορικό της ρόλο και κατέλαβε την εξουσία στην Ρωσία.
Έπειτα ο σ. Βασίλης Πετράκης αναφέρθηκε στην καταλυτική επίδραση που έφερε η ίδρυση του ΣΕΚΕ/ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία. Έγινε αναφορά στους αγώνες του κομμουνιστικού κινήματος της χώρας μας τις πρώτες 4 δεκαετίες από την ίδρυσή του για την κατοχύρωση δικαιωμάτων όπως της ασφάλισης, περίθαλψης, εργασίας και της ισοτιμίας της γυναίκας. Η τοποθέτηση του σ. Βασίλη έδωσε βαρύτητα στο πνεύμα της αταλάντευτης αντίστασης («Δεν υπογράφουμε δηλώσεις») που χαρακτήρισε το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα, που δεν λύγησε ακόμη και κάτω από της αδιανόητης βαρβαρότητας βασανιστηρίων που δέχτηκαν οι κομμουνιστές κι οι δημοκράτες στα κολαστήρια της Μακρονήσου, του Άη Στράτη και αλλού.
Στη συνέχεια, ο σ. Πέτρος Κουφοβασίλης ανέλυσε διεξοδικά τις θέσεις του Μ-Λ ΚΚΕ για την ρεβιζιονιστική στροφή του 20ου συνεδρίου του ΚΚΣΕ καθώς και της επιβολής της στο ΚΚΕ με την 6η ολομέλεια του 1956. Με την παράθεση ιστορικών γεγονότων φανερώθηκε η καταστροφική πορεία που ακολούθησε, η οποία έφτασε στο απόγειό της με την καπιταλιστική παλινόρθωση στην Σοβιετική Ένωση και την κήρυξη παράνομου του ίδιου του ΚΚΣΕ. Επίσης, επισημάνθηκε η υιοθέτηση από την σημερινή καθοδηγητική ηγεσία του ΚΚΕ λαθεμένων τροτσκιστικών και αντιλενινιστικών θεωριών. Τονίστηκε γιατί είναι ανιστόρητη η θεώρηση πως το σημερινό ΚΚΕ είναι συνέχεια του επαναστατικού ΚΚΕ των τεσσάρων πρώτων δεκαετιών από την ίδρυσή του και φωτίστηκε η ανάγκη για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος.
Στο τέλος ακολούθησε συζήτηση και απαντήθηκαν ερωτήματα που έθεσαν οι παρευρισκόμενοι σύντροφοι και συναγωνιστές. Ερωτήματα τόσο για την επικαιρότητα, όπως για την συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και ιστορικού περιεχομένου, όπως για τις ιδιαίτερες συνθήκες της ταξικής πάλης τα επίμαχα χρόνια 1953-1956 στη Σοβιετική Ένωση και πως οδηγήθηκε το ΚΚΣΕ στην ρεβιζιονιστική στροφή του 20ου συνεδρίου.

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

¨Δυναμικό παρόν του Εκπαιδευτικού Ομίλου στην απεργιακή κινητοποίηση της 14/11 στο Ηράκλειο Κρήτης¨

     
   
   Παρά το κλίμα απογοήτευσης και αποστράτευσης που επικρατεί στους χώρους δουλειάς και τις διαλυτικές (από τα "αριστερά") πρακτικές που συμβάλουν σε αυτό, τα σωματεία της ΕΛΜΕ και του ΣΕΠΕ Ηρακλείου πραγματοποίησαν σήμερα 14/11 συγκέντρωση στην  πλατεία Ελευθερίας και πορεία στο κέντρο του Ηρακλείου. Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος - Αγωνιστική Παρέμβαση έδωσαν δυναμικό παρόν στη συγκέντρωση προτρέποντας το λαό του Ηρακλείου σε συστράτευση και διεκδίκηση για μαζικούς διορισμούς αναπληρωτών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, αλλά και καλώντας τον να σταθεί απέναντι στα αντιλαϊκά μέτρα του προϋπολογισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Με παρεμβάσεις στη μικροφωνική, συνθήματα και πλατύ μοίρασμα ανακοινώσεων της ΕΡΓΑΣ και της Αγωνιστικής Παρέμβασης τα μέλη του Εκπαιδευτικού Ομίλου συνέβαλαν στον παλμό και το θετικό περιεχόμενο της απεργιακής κινητοποίησης.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από αυτή των εκπαιδευτικών σωματείων, πραγματοποιήθηκαν δύο ακόμα συγκεντρώσεις, αυτή του ΠΑΜΕ αλλά και των δυνάμεων της Ανταρσύα, επιτείνοντας το κλίμα διάλυσης και αποσυσπείρωσης. Μετά την παρέμβαση στην πλατεία ακολούθησε πορεία (στην οποία συμμετείχαν και οι δυνάμεις της Ανταρσύα που είχαν συγκεντρωθεί αλλού), που διέσχισε το κέντρο της πόλης, κατά τη διάρκεια της οποίας, καταγγέλθηκε η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και η υποταγή της στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Η συγκέντρωση έκλεισε με την ανακοίνωση του επόμενου αγωνιστικού προσκλητήριου για τις 17 Νοέμβρη. Για την ημέρα εκείνη (μέχρι στιγμής) με αποφάσεις τους καλούν τα δύο εκπαιδευτικά σωματεία σε συγκέντρωση και πορεία στις 6:30μ.μ.    

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

Επιτυχής η πρώτη προβολή ταινίας από την Κινηματογραφική Ομάδα του Εκπαιδευτικού Ομίλου – Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης Ηρακλείου






     Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 9/11 η πρώτη προβολή ταινίας με τίτλο ¨Επίσημη Ιστορία¨ από την πολιτιστική πρωτοβουλία ¨Κινηματογραφική Ομάδα του Εκπαιδευτικού Ομίλου – Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης Ηρακλείου¨ στην αίθουσα «Ανδρόγεω» του Δήμου Ηρακλείου.
    Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα μικρό χαιρετισμό από μέλος της ομάδας που εστίασε στα πολιτιστικά χαρακτηριστικά  αυτής της πρωτοβουλίας, χαρακτηριστικά που είναι άρρηκτα δεμένα με την αγωνιστική δράση των εκπαιδευτικών που συσπειρώνονται στο χώρο του Εκπαιδευτικού Ομίλου και έχουν ως σταθερό σύμβολο αναφοράς τους το περιοδικό «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης» από το 1988 που πρωτοεκδόθηκε, μέσα στο μεγάλο απεργιακό αγώνα, μέχρι σήμερα. Η ολιγόλεπτη τοποθέτηση συμπληρώθηκε με μια σύντομη αναφορά στη δικτατορία του Βιντέλα στην Αργεντινή και στην αιματηρή αντίσταση του λαού.

Η υπόθεση της ταινίας:
   «Η  Αλίσθα Ιμπάνες, μια αργεντινή καθηγήτρια της ιστορίας  στο Λύκειο, διεκδικεί τον  τίτλο του ..φρουρού της συλλογικής μνήμης και διδάσκει με ζέση και αυστηρότητα τα σχολικά εγχειρίδια, ενώ την ίδια στιγμή αδυνατεί να κατανοήσει τις κοινωνικές συνθήκες του «βρώμικου πολέμου» και της επτάχρονης δικτατορίας που ματώνει το λαό και ρημάζει τη χώρα της, με την ευθύνη και τη συμμετοχή του μεγαλοεπιχειρηματία συζύγου της που είναι παράγοντας του φασιστικού καθεστώτος,  πιστός φίλος και συνεργάτης των Αμερικάνων που επέβαλαν και στήριξαν τη δικτατορία του  Βιντέλα.
Κλεισμένη στο…οικογενειακό φρούριο της χλιδής και της κοσμιότητας η Αλίσθα Ιμπάνες επαναπαύεται στη…βολική άγνοια, περιφρουρώντας , όπως η ίδια ομολογεί, το «συμφέρον» της, ενώ  αρνείται να διαταράξει την ηρεμία του οικογενειακού βίου της, ακόμη κι όταν η εξαφανισμένη και βασανισμένη από το φασιστικό καθεστώς παιδική  φίλη  της επανακάμπτει και  ανοίγει την ψυχή  της, ομολογώντας για πρώτη φορά  τη σύλληψη  και την κακοποίησή της από  τους βασανιστές του απάνθρωπου καθεστώτος.
Η καθ’ όλα ευπρεπής καθηγήτρια της ιστορίας και μητέρα υιοθετημένου παιδιού, ενεργοποιείται μόνο όταν πληροφορείται από τη φίλη της ότι ένα  κύκλωμα του φασιστικού καθεστώτος δίδει  τα παιδιά των βασανισμένων γυναικών για υιοθεσία. Η πληροφορία αυτή γίνεται η αφετηρία για την αφύπνιση της. Τώρα αρχίζει να παρατηρεί τις πικετοφορίες των γιαγιάδων στους δρόμους που ψάχνουν για τα ..εξαφανισμένα εγγόνια τους, ακούει τη φωνή και τα λόγια τους,  αρχίζει να παρατηρεί και να αντιλαμβάνεται τα μηνύματα από τη γύρω πραγματικότητα..
Ο δρόμος της αφύπνισης είναι οδυνηρός, αλλά ταυτόχρονα και  αρκετά φωτεινός. Γι’  αυτό η  Αλίσθα  Ιμπάνες αποφασίζει να τον διαβεί ως το τέλος, έστω κι αν το τίμημά της ως μητέρας, συζύγου και δασκάλας είναι βαρύ.»

   Με το τέλος της προβολής της ταινίας,  η συναισθηματική φόρτιση ήταν έκδηλη στους συμμετέχοντες, οι οποίοι σχημάτισαν αμέσως «πηγαδάκια» στο φουαγιέ, αναζητώντας απαντήσεις στα πολλά ερωτηματικά και τις απορίες που προξένησαν ιδιαίτερα κάποιες  δυνατές σκηνές και ορισμένοι πολύ αποκαλυπτικοί διάλογοι…
   Το έκδηλο ενδιαφέρον επεσήμανε η εκπρόσωπος της ομάδας που ευχαρίστησε τους φίλους, συναδέλφους και συναγωνιστές  για τη συμμετοχή και τη στήριξή τους,  καλώντας τους και από αυτό το πολιτιστικό μονοπάτι  στο συλλογικό αγώνα ενάντια στο φασισμό που αναβιώνει επικίνδυνα στις μέρες μας  και  ανανεώνοντας το ¨κινηματογραφικό¨  ραντεβού για την Πέμπτη 13/12 με την ταινία ¨The Act of Killing